تبلیغات اینترنتیclose
نگاهی بر علت مخالفت علامه فضل‌الله با قمه‌زنی در روز عاشورا
دسته بندي
پیوندهای روزانه
خبرنامه
پربيننده ترين مطالب
تبليغات
مجله سرگرمی و تفریحی ایرانیا


 

  

 

 

 

 

 

برای مشاهده بهتر سایت از مرور گر های فایر فاکس و کروم استفاده بفرمایین


 
نگاهی بر علت مخالفت علامه فضل‌الله با قمه‌زنی در روز عاشورا
موضوع : | بازدید : 321

نوشته شده توسط: دختر زرنگ پنجشنبه 25 آبان 1391 22:33 لینک ثابت

مرحوم آيت‌الله «سيد‌محمد‌حسين فضل‌الله» در زمان حيات خود طی مقاله‌ای به ابعاد مختلف مربوط به قيام حضرت سيدالشهدا(ع) پرداخت كه متن مقاله به اين شرح است:

مسئوليت‌پذيری در خط امام حسين(ع)

وقتی كه با امام حسين(ع) به‌عنوان امام و پيشوای اسلام روبرو می‌شويم، با اين كه از نظر مادی از زمان آن حضرت فاصله بسيار گرفته‌ايم، بايد متوجه مسئوليت خود شويم، زيرا ما رهروان و مواليان آن حضرت و همه اهل‌بيت(ع) هستيم كه بين امام حسين(ع) و آنها پيوندی تام وجود دارد. بايد به همه اسلام و همه مسلمانان روی بياوريم. نبايد اسلام را به دائره تنگی منحصر كنيم كه در داخل آن به دردها و اندوه‌های خود بپردازيم. بايد بر اين اساس عمل كنيم كه اسلام را به همه دنيا برسانيم. تا اين كه هر كدام از ما به فرد مسلمان جهانی تبديل شود، كه بر اساس حركت انسان در جهان، از نظر دعوت و حركت و موضع‌گيری به اسلام روی بياورد. زيرا خداوند، پيامبر اسلام‌(ص) را برای همه مردم به‌عنوان بشارت‌دهنده و بيم‌دهنده، فرستاد. پيامبر به مردم فرمود «إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْكُمْ جَمِيعًا» (اعراف 158). از اين‌رو هر كسی كه مسلمان است، ما با او همنوا هستيم و با او در خط اسلام حركت می‌كنيم و هر كسی كه با ما نيست، به او نيز روی می‌آوريم تا او را به‌سوی اسلام دعوت كنيم و بر محور كلمه يكسان با او همگرايی حاصل كنيم.

چرا با قمه‌زنی مخالفم

من سال‌هاست كه در برابر قمه‌زنی ايستاده‌ام. زيرا بعضی گروه‌ها آمدند و قمه‌زنی را اختراع كردند، در حاليكه چنين كارهايی از علمای گذشته و امام و پيامبری ديده نشده است. بلكه بعضی از مؤمنان دچار حماسه‌گرايی شدند و قمه‌زنی كردند و بعضی از مردم نيز از اين كار خوششان آمده و از آن پيروی كردند و اين عادت به امر مقدسی تبديل شد. اما اكنون وضعيت طوری شده است كه اگر كسی ضد اين چيزها حرفی بزند، گويا دين را خراب كرده است و ضد عاشورا ايستاده است، اگر از همه كسانی كه قمه‌زنی می‌كنند بپرسيم چرا قمه‌زنی می‌كنيد؟ پاسخ می‌دهند اين كار همدردی با امام حسين(ع) است. زيرا بر سر آن حضرت ضربه زده شد.

ولی آيا امام حسين(ع) با خونسردی خود را مجروح كرد و قمه را بالا برد و بر سر خود زد؟ امام حسين(ع) كجا جراحت برداشت؟ او در حاليكه در راه خدا، در معركه بين حق و باطل، جهاد می‌كرد، جراحت برداشت. بنابراين آن مجاهدانی كه با دشمنی كه ما را بين كشته شدن و ذلت مخير گذاشته است، رويارويی می‌كنند، كسانی هستند كه برای امام حسين(ع) مجلس می‌گيرند و با آن حضرت همدردی و همنوايی می‌كنند. بنابراين ما هم بايد به دشمن بگوييم: «هيهات منّا الذلة». بايد به دشمن كه به ما يورش آورده و مجروحمان كرده است، حمله بياوريم. در اين صورت با امام حسين(ع) همنوايی و همدردی كرده‌ايم. اما اينكه در مراسم نمايشی، بنشينيم و نظاره‌گر كسانی باشيم كه با خونسردی، قمه‌زنی می‌كنند، آيا اين كار همدردی با امام حسين(ع) است؟

 عاشورا، عرصه دعوت به اسلام است
ما امام حسين(ع) را شخصيتی اسلامی و دارای مقام امامت می‌دانيم. اين همان چيزی است كه می‌خواهيم آن‌را مطرح كنيم. در اين صورت خواهد بود كه عاشورا با همه موقعيت‌ها و مناسبت‌های خود اسلامی ‌شود

بايد از ميانه عاشورا برخيزيم

بايد از ميانه عاشورا برخيزيم تا اين كه انسانيت خود را در خط اسلام تثبيت كنيم. ما بايد برای خود عاشورايی ديگر بسازيم. زيرا امام حسين(ع) و خانواده و يارانش، زن و مرد، مسئوليت خودشان را انجام دادند. چالش فراروی ما اين است كه زن و مرد، مسئوليت‌های خود را در برابر همان قضايايی كه امام حسين(ع) با آنها روبرو بود، انجام دهيم. به اين ترتيب، عاشورا، خطی برای اصلاح جامعه و انسان می‌شود. خداوند سبحانه و تعالی نيز می‌فرمايد: «إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (رعد 11).

ما از طريق عاشورا، می‌خواهيم كه مرد و زن در خط مبارزه و قهرمانی، حركت كنند. آن‌گونه كه زينب(س) در كنار امام حسين(ع) قرار داشت. از اين‌رو در اين راه، بايد زينب‌های بسيار در كنار حسين‌های بسيار قرار داشته باشند. درس عاشورا اين است.

حسين(ع) و يزيد جامعه خود را كشف كنيم

نمی‌خواهيم كه فقط در عاشورای تاريخی باشيم. زيرا هر نسلی برای خود كربلايی دارد و هر زمانی برای خود عاشورايی دارد و در هر ميدان درگيری، نمونه‌ای از حسين(ع) و يزيد وجود دارد. از اين رو بايد در جامعه كنونی خود كربلا را درك كنيم. نه اينكه عاشورا به‌عنوان داستان تاريخی باقی بماند.

بايد راه عاشورا را ادامه دهيم. البته نه فقط با اشك، هر چند كه اشك برای خود حرارت و اصالت دارد، اما در عين حال بايد به واقعيت راه بيابيم.

عاشورا، عرصه دعوت به اسلام است

ما امام حسين(ع) را شخصيتی اسلامی و دارای مقام امامت می‌دانيم. اين همان چيزی است كه می‌خواهيم آن‌را مطرح كنيم. در اين صورت خواهد بود كه عاشورا با همه موقعيت‌ها و مناسبت‌های خود اسلامی ‌شود. اسلامی بودن به اين معناست كه عرصه عاشورا عرصه دعوت به اسلام و التزام به آن شود. از اين رو همه آن كسانی كه عاشورا را گرامی می‌دارند و بدان ملتزم هستند، بايد به اسلام ملتزم باشند.

 وحدت در عرصه امام حسين(ع)
ولی وحدت شما در عرصه امام حسين(ع)، از طريق آن حضرت و پيامبر خدا و ائمه اهل‌بيت(ع)، بايد وحدتی عملی و انقلابی باشد كه در آن متوجه همه مسئوليت‌های اجتماعی و سياسی خود شويد

ما در هر دوره‌ای، زينب‌های بسياری می‌خواهيم

به همه دختران و خواهران خود نيز عرض می‌كنم ما يك زينب در تاريخ نمی‌خواهيم بلكه در هر دوره زينب‌های بسياری می‌خواهيم. می‌خواهيم كه هر زن مسلمانی، آگاهی زينب(س) را داشته باشد و در موضع‌گيری قوی، شجاع و مسئوليت‌پذير باشد.

حزن زينب(س) بسيار بزرگ بود. اما صبرش نگذاشت كه موضع‌گيريش آسيب ببيند. اندوه او در چشمانش جای داشت. چشمانی كه با غضب و بالندگی و علو، به ابن سعد دوخته شده بود تا به او بگويد: «آيا ابی عبدالله كشته می‌شود و تو نظاره گر او هستی؟» و طبق بعضی از روايات، ايستاد تا نعش حسين(ع) را بگيرد و به‌سوی خداوند بلند كند و با ابتهالی خاشعانه و ابتهاج معنوی عظيمی بگويد: «خدايا اين قربانی را از ما بپذير».

وحدت در عرصه امام حسين(ع)

قهرمانان عاشورا، زن و مرد و كودك، در دوره خود مسئوليت خود را انجام دادند و ما هم وظيفه داريم كه در اين دوره به مسئوليت خود عمل كنيم. چرا‌كه خداوند عزوجل می‌فرمايد: «تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُواْ یَعْمَلُونَ» (بقره 141)، امت‌ها درباره چيزهايی كه كرده‌اند مورد سؤال واقع خواهند شد و جزای آن را خواهند ديد، بلكه شما درباره آن‌چه كرده‌ايد، مورد سؤال قرار می‌گيريد.

ولی وحدت شما در عرصه امام حسين(ع)، از طريق آن حضرت و پيامبر خدا و ائمه اهل‌بيت(ع)، بايد وحدتی عملی و انقلابی باشد كه در آن متوجه همه مسئوليت‌های اجتماعی و سياسی خود شويد. به هيچ كس اجازه ندهيد كه با اختلافات كوچك و جزئی و فتنه‌افروزی در بينتان، شما را به حاشيه ببرد. زيرا مسأله اين است كه صدای اسلام، صدای واحد باشد.

عاطفه، ابزار نفی فاجعه آفرينان

ما منكر مسأله عاطفه در عاشورا نيستيم. اينكه به امام حسين(ع) روی بياوريم تا او را از اعماق درون خود دوست بداريم و بر مصايب او بگرييم. ولی اين عاطفه بايد ابزاری برای نفی كسانی باشد كه در هر زمان و مكانی، فاجعه آفرينی كرده‌اند. بايد اشك‌های ما، اشك‌های گرمی باشند كه جان‌های ما را بر‌افروزند تا جان‌های ما نيز همسنگ شعله به حركت در آيند.

http://iqna.ir/fa/news_detail.php?ProdID=713050

صفحه قبل صفحه بعد
نظر شما
نام : *
پست الکترونیک :
وب سایت/بلاگ :
*
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O @};-
:B /:) =D> :S
کد امنیتی : *


برچسب ها : ,
 
 
 
عضویت سریع
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
کد امنیتی : *
سامانه پيام کوتاه

7 7 7 7 7 7 7 7 1 9 0

آمار کاربران
 
نام کاربری :
رمز عبور :
ثبت نام عضو جدید
فراموشي رمز عبور

آمار بازدید:
  میهمان آنلاین: 1
  بازدید امروز: 66
  بازدید دیروز: 12
  بازدید کلی: 129424

مطالب و نظرات:
  تعداد مطالب: 1400
  تعداد نظرات: 45

عضویت:
  امروز: 1
  دیروز: 0
  مجموع کاربران: 10

اعضای آنلاین:
  تعداد اعضا: 0
 

نظر سنجی
جعبه پیام
جستجو
کليه حقوق مادي و معنوي اين وب سايت محفوظ مي باشد.
درج مطالب در وب سايت ها، وبلاگ ها و نشريات با ذکـــر منبع مجاز است.
قدرت گرفته شده از سرویس وبلاگدهی ایران

در گوگل محبوب کنید